22-09-2011 - : de dood vormgegeven"
Atelier route 2011 Urn to Be
Met groot plezier neem ik als Tengellid dit jaar weer deel aan de Tengel atelier route. Dit jaar doe ik dat samen met mijn collega’s Patricia Dam en Nanda Rottschäfer.
Ik werk samen met deze kunstenaars omdat wij allen “ de dood vormgeven”.

Daniëlle van Assema; Urnen, gedenkkunst en vazen.
“ Iedereen sterft maar niemand is dood” zo leert ons een Tibetaans gezegde.
Door aan de dood voorbij te gaan doe je niemand recht. Jezelf in de laatste plaats. Ieders leven is uniek. Het is juist die uniciteit die mij zo boeit. Voor mij was het sterven en de crematie van een aantal dierbaren het moment van bezinning. Het sterven en de dood is niet standaard en laat zich niet vangen in een standaard urn. Het is daarom dat ik heb besloten om urnen te maken die recht doen aan ieders leven: uniek.
De techniek die hier recht aan doet is raku stoken. Een Japanse techniek die iedere keer weer uniek is in haar eindresultaat. Het leven zoals het geleefd wordt.
Het afgelopen jaar heeft mijn werk een belangrijke wending genomen. Zo ben ik op zoek gegaan om in mijn werk nog meer de binding te vinden met aardse materialen. Tevens ben ik, onder invloed van nabestaanden, tastbare herinneringen van overledenen aan het verwerken in mijn kunst. Dit is mijn nieuwe serie relik-urnen.

Patricia Dam: In memoriam schilderijen.
Het overlijden en daaropvolgende afscheid van mijn moeder maakten diepe indruk op mij, maar ik merkte dat het ontwerpen van het memoriam, met daarin een foto van haar, mij een goed gevoel gaven in het verwerkingsproces.
Hierdoor geïnspireerd geraakt trommelde ik onze veertien kleinkinderen op en vroeg aan de jongste zeven of zij tekeningen wilde maken naar aanleiding van het afscheid van oma. De oudste zeven vroeg ik een gedicht te maken met als thema “afscheid”.
Deze gedichten en tekeningen heb ik samengebracht in negen kleine werkjes in bloklijst en deze samen vormen een kunstwerk met als titel “Ode aan oma”.
Atelier route 2011 Urn to Be

Nanda Rottschäfer: Gedenkhuisjes
Als een naaste je ontvallen is, zoek je een manier om de herinnering levend te houden. Toen mijn nichtje Caro overleed op 14 jarige leeftijd, vond ik het in een gedenkhuisje dat ik heb gemaakt.
Het heeft een vast plekje in mijn huis. Ik brand een kaarsje van tijd tot tijd en bewaar er persoonlijke dingetjes in zoals foto’s, een ringetje of kleine cadeautjes die ik van haar heb gekregen destijds. Maar bijvoorbeeld ook een kastanje, van de grond geraapt op de eerste herfstdag van het jaar en die me doet denken aan boswandelingen met mijn nichtje. Zo blijft ze deel uitmaken van mijn leven. Dierbaren kan niet meer, maar het gedenkhuisje biedt een alternatief.
Na mijn eerste gedenkhuisje volgden er meer. In uiteenlopende vormen. Van Tempel tot kapelachtige vormen. Godsdienst of spiritualiteit kunnen van invloed zijn maar dat hoeft niet. Meestal overleg ik met de nabestaanden over vorm, kleur of andere specifieke wensen.
De tuin op Klaverland 12 te Wormer is op 15 en 16 oktober geopend van 11.00 tot 17.00. Op beide dagen is er een demonstratie raku-stoken met een groepje cursisten. Voor het programma kunt u kijken op de website: www.urntobe.nl.
Daniëlle van Assema
(06 55727696
Patricia Dam
(06 42030174
Nanda Rottschäfer
(06 13251329
Gepost door: assema05 op 22-09-2011 om 18:51
|